Ο Μητσοτάκης στο πλευρό του Νετανιάχου.
Ο Γιώργος Πίττας εξηγεί γιατί μπορούμε και πρέπει να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη.
Η «εκεχειρία» Τραμπ στις 10 Οκτώβρη του 2025 ήταν αποτέλεσμα της αντίστασης του Παλαιστινιακού λαού, ο οποίος έχοντας το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης στο πλευρό του, ούτε παραδόθηκε ούτε εγκατέλειψε τη Γάζα. Η αντίσταση και η αλληλεγγύη οδήγησαν σε αδιέξοδο τις επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης/γενοκτονίας του Ισραήλ και έβαλαν μπουρλότο στη στρατηγική των ΗΠΑ για έλεγχο της Μέσης Ανατολής μέσω των «Συμφωνιών του Αβραάμ» ανάμεσα στο Ισραήλ και τα αραβικά καθεστώτα, βαθαίνοντας έτσι την κρίση ηγεμονίας των ΗΠΑ στην περιοχή.
Με την «εκεχειρία» σταμάτησε η ισραηλινή χερσαία επίθεση κατάληψης ολόκληρης της Γάζας που προετοίμαζε το καλοκαίρι το Ισραήλ δίνοντας τη δυνατότητα στην Παλαιστινιακή αντίσταση να πάρει μια ανάσα μετά από δύο χρόνια αδυσώπητου γενοκτονικού πολέμου, του φονικότερου που έχει πραγματοποιήσει το Ισραήλ από την ίδρυσή του το 1948. Ο Τραμπ αναγκάστηκε να πάρει πίσω τα περί εκτοπισμού των Παλαιστινίων από τη Γάζα παγώνοντας τα σχέδια προσάρτησής της στο Ισραήλ και εξόντωσης της Χαμάς, στόχους που ξανά και ξανά έχουν εξαγγείλει ο Νετανιάχου και οι υπουργοί του.
Αλλά το αμερικανικό «σχέδιο» του Τραμπ με τη βούλα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δεν έχει στόχο την ειρήνη. Έχει στόχο να πετύχει εκεί που απέυχε ο διετής γενοκτονικός πόλεμος του Ισραήλ, να τσακίσει δηλαδή την Παλαιστινιακή αντίσταση με τη συνεργασία των αραβικών καθεστώτων και όλων των «προθύμων» να συμμετέχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε αυτό το σχέδιο. Αυτό φαίνεται από τις εξελίξεις των τελευταίων δύο μηνών στην ίδια τη Γάζα αλλά και στο διπλωματικό παζάρι που εξελίσσεται γύρω από την εφαρμογή του.
Δύο μήνες μετά την επιβολή της «εκεχειρίας», ο αριθμός των νεκρών Παλαιστινίων συνεχίζει να ανεβαίνει στην Γάζα φτάνοντας τους 70.665 και ο αριθμός των τραυματιών επίσης, φτάνοντας τους 171.145 από τις 7/10/23. Από την έναρξη της «εκεχειρίας» το Ισραήλ έχει σκοτώσει 393 Παλαιστίνιους και τραυματίσει 1.086 ενώ 632 σωροί έχουν ανακτηθεί από τις χιλιάδες που παραμένουν θαμμένες στα ερείπια της Γάζας.
Το Ισραήλ συνεχίζει να παραβιάζει με κάθε δυνατό τρόπο την εκεχειρία. Βομβαρδίζει παντού μέσα στην Γάζα. Δολοφονεί συστηματικά Παλαιστίνιους στη λεγόμενη «κίτρινη γραμμή» η οποία μετακινείται καθώς ο ισραηλινος στρατός πλέον ελέγχει το 58% της Λωρίδας από 53% όταν ξεκίνησε η εκεχειρία. Στο κομμάτι που ελέγχει, το Μηχανικό του ισραηλινού στρατού συνεχίζει να ισοπεδώνει ολόκληρες γειτονιές. Ο ισραηλινός στρατός βομβάρδισε και δολοφόνησε τον αξιωματούχο της Χαμάς, Ραέντ Σαάντ σκοτώνοντας ακόμη τέσσερις Παλαιστίνιους στην επίθεση.
Η ανθρωπιστική βοήθεια συνεχίζει να περνάει με το σταγονόμετρο ενώ ήδη έχει μπει ο χειμώνας και στους νεκρούς Παλαιστίνιους έχουν αρχίσει να προστίθενται εκείνοι που χάνουν τη ζωή τους από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Το πέρασμα της κακοκαιρίας Μπάιρον από τη Γάζα σήμανε 14 νεκρούς καθώς ολόκληρες εκτάσεις με αντίσκηνα πλημμύρισαν ολοσχερώς. Πάνω από 27.000 αντίσκηνα παρασύρθηκαν από τα νερά και 53.000 υπέστησαν ζημιές. Παιδιά πέθαναν από υποθερμία άλλοι καταπλακώθηκαν από τα ερείπια στα οποία προσπαθούσαν να βρουν καταφύγιο.
Ταυτόχρονα αμείωτα συνεχίζονται στην Δυτική Όχθη οι επιδρομές του ισραηλινού στρατού άλλοτε με δική του πρωτοβουλία άλλοτε υποστηρικτικές στα πογκρόμ των εποίκων. Στις αγροτικές περιοχές επικεντρώθηκαν στο να εμποδίσουν το μάζεμα της ελιάς, και παντού στην καταστροφή υποδομών και κτιρίων. Το αποκαλυπτικό, συγκλονιστικό βίντεο1 από την εν ψυχρώ εκτέλεση δύο νεαρών Παλαιστινίων, με σηκωμένα ψηλά τα χέρια, στην Τζενίν έκανε τον γύρο του κόσμου.
Η καταγραφή2 του παλαίμαχου ανταποκριτή του Guardian Εwen MacAskill είναι χαρακτηριστική: «Δεν είχα σκοπό να γράψω τίποτα για το ταξίδι μου στη Δυτική Όχθη τον περασμένο μήνα. Αλλά άλλαξα γνώμη όταν είδα πόσο έχει επιδεινωθεί η καθημερινή ζωή των Παλαιστινίων, πόσο έλεγχο ασκούν πλέον το Ισραήλ και οι έποικοί του στον παλαιστινιακό πληθυσμό. Περίμενα ότι οι συνθήκες για τους Παλαιστινίους θα ήταν χειρότερες, αλλά όχι τόσο χειρότερες».
Οι ισραηλινές παραβιάσεις στην Γάζα είναι τόσο απροκάλυπτες και χοντροκομμένες ώστε ακόμη και ο Τραμπ αναγκάστηκε να στείλει, σύμφωνα με το Axios3, «ένα αυστηρό ιδιωτικό μήνυμα στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, τονίζοντας ότι η δολοφονία του υψηλόβαθμου στρατιωτικού διοικητή της Χαμάς συνιστά παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός».
Ο βάλτος της «εκεχειρίας»
Ο Τραμπ ανησυχεί καθώς η δεύτερη φάση της εκεχειρίας η οποία σύμφωνα με το σχέδιο έπρεπε να έχει ήδη ξεκινήσει, έχει βαλτώσει. Ο λόγος της ανησυχίας του δεν είναι η παράταση του γολγοθά των Παλαιστινίων στην Γάζα αλλά η απειλή ενός νέου πισωγυρίσματος στον στόχο του για επανεκκίνηση των Συμφωνιών του Αβραάμ ανάμεσα στο Ισραήλ και τα αραβικά καθεστώτα, την οποία οι ΗΠΑ θεωρούν κρίσιμη για τον έλεγχό τους στη Μέση Ανατολή. Ήδη στην πρόσφατη επίσκεψή του στις ΗΠΑ ο Σαουδάραβας πρίγκηπας Σαλμάν, παρότι στηρίζει το σχέδιο Τραμπ, δήλωσε ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε εξομάλυνση με το Ισραήλ χωρίς «καθαρό μονοπάτι» για Παλαιστινιακό Κράτος.
Ούτως ή άλλως η υιοθέτηση στο ψήφισμα του ΟΗΕ ότι το αποικιοκρατικό σχέδιο αποτελεί ένα ακόμη «μονοπάτι» για ένα «μελλοντικό παλαιστινιακό κράτος» δεν ήταν παρά «φύλλο συκής» για τα «συμμαχικά» αραβικά καθεστώτα και τις «δημοκρατίες» της Δύσης» για να του πουν το οκ σε αυτό.
Η δεύτερη φάση του προβλέπει ανάμεσα σε άλλα: Ότι για τουλάχιστον δύο χρόνια και με δυνατότητες παράτασης η Γάζα θα βρίσκεται, κάτω από τον έλεγχο ενός «Συμβουλίου Ειρήνης» υπό την προεδρεία του ίδιου του Τραμπ. Ότι συγκροτείται η ISF, μια διεθνής στρατιωτική δύναμη που δεν θα είναι «ειρηνευτική δύναμη» υπό την αιγίδα του ΟΗΕ αλλά «δύναμη σταθεροποίησης», δηλαδή επιβολής, υπό την αιγίδα του «Συμβουλίου Ειρήνης». Ότι στόχος της ISF θα είναι να «σταθεροποιήσει το περιβάλλον ασφάλειας στη Γάζα διασφαλίζοντας τη διαδικασία αποστρατιωτικοποίησης» δηλαδή να επιβάλει τον αφοπλισμό της Χαμάς και των υπόλοιπων παλαιστινιακών αντιστασιακών οργανώσεων. Ότι η ΙSF θα επιχειρεί «σε στενή διαβούλευση και συνεργασία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ» αναλαμβάνοντας την «εκπαίδευση μιας νέας παλαιστινιακής αστυνομικής δύναμης». Ότι το Συμβούλιο Ειρήνης θα «εποπτεύει και θα υποστηρίζει μια παλαιστινιακή τεχνοκρατική, πολιτική επιτροπή ικανών Παλαιστινίων από τη Λωρίδα η οποία θα είναι υπεύθυνη για τη διοίκηση της Γάζας».
Ωστόσο, η δεύτερη φάση προχωράει με ρυθμούς χελώνας. Όσον αφορά το ποιοι θα συμμετέχουν στο Συμβούλιο Ειρήνης μέχρι τα μέσα Δεκέμβρη το μόνο που είχε γίνει γνωστό ήταν ότι δεν θα συμμετέχει το «γέρακι του πολέμου» Τόνι Μπλερ, ως μια κίνηση «καλής θέλησης» εκ μέρους του Τραμπ προς τα αραβικά καθεστώτα. Καμία πρόοδος δεν υπήρξε όσον αφορά στη συγκρότηση της παλαιστινιακής «τεχνοκρατικής επιτροπής». Ο υπ.Εξ. της Αιγύπτου (η οποία έχει αναλάβει τον ρόλο του διαμεσολαβητή ανάμεσα στις παλαιστινιακές οργανώσεις) εξέφρασε την ανησυχία του σε επικοινωνία του με τον γ.γ. του ΟΗΕ Γκουτέρες τονίζοντας «τη σημασία της συνέχισης της διαδικασίας σύστασης μιας παλαιστινιακής τεχνοκρατικής επιτροπής που θα προετοιμάσει το έδαφος για την επιστροφή της Παλαιστινιακής Αρχής στη Λωρίδα της Γάζας».
Όσον αφορά στη συγκρότηση της ISF σύμφωνα με τις ΗΠΑ, «εβδομήντα περίπου χώρες είχαν δηλώσει πρόθεση να συμμετέχουν». Aλλά στην πλειοψηφία τους τα αραβικά κράτη που στηρίζουν το σχέδιο Τραμπ έχουν αμφιβολίες για την άμεση συμμετοχή τους σε μια δύναμη που αποκλειστικό της στόχο θα έχει τον αφοπλισμό της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας το αρνήθηκε κατηγορηματικά, τα ΗΑΕ το ίδιο και ο Σίσι το σκέφτεται υπό όρους προσπαθώντας να εξασφαλίσει πρώτα τη συναίνεση των Παλαιστινιακών Οργανώσεων. Οι μουσουλμανικές χώρες που ανταποκρίνονται θετικά στο ατίημα (Τουρκία, Πακιστάν, Ινδονησία, Αζερμπαϊτζάν) θέτουν ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο των στρατευμάτων τους εκεί.
Ο λόγος είναι προφανής. Βασικό αγκάθι είναι το ζήτημα του αφοπλισμού των Παλαιστινίων. Δύο χρόνια τώρα, τα συλλαλητήρια υπέρ της Παλαιστίνης στις περισσότερες από αυτές τις χώρες ήταν τεράστια. Το μουσουλμανικό ή αραβικό κράτος που θα αναλάβει να στηρίξει μια στρατιωτική δύναμη της οποίας μόνιμος στόχος θα είναι οι Παλαιστίνιοι, ρισκάρει στην πρώτη τουφεκιά να αντιμετωπίσει μια εξέγερση στο εσωτερικό του.
Η στάση του Ισραήλ περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Το Ισραήλ αντιτίθεται σθεναρά στη συμμετοχή της Τουρκίας (τη μόνη από τις διαμεσολαβήτριες χώρες που δηλώνει ότι θέλει να στείλει στρατό στην Γάζα), και στο Συμβούλιο Ειρήνης και στην ISF, αποκλείοντάς τη μάλιστα από τη σχετική διεθνή σύσκεψη που έγινε στο Κατάρ στις 15 Δεκεμβρίου. Προκειμένου να αμβλύνει τις εντάσεις (αυτές αφορούν και τη Συρία στην οποία ο ισραηλινός στρατός έχει εισβάλει φέρνοντας σε δύσκολη θέση τον υποστηριζόμενο από την Τουρκία και πλέον και από τις ΗΠΑ Αλ Σάραα) ο Τραμπ έστειλε τον Μπάρακ, τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία, στο Τελ Αβίβ για να συναντήσει τον Νετανιάχου. Στελέχη της κυβέρνησης Νετανιάχου τον χαρακτήρισαν «πρεσβευτή της Τουρκίας».
Το Ισραήλ βάζει βέτο στη συμμετοχή της Χαμάς και της Παλαιστινιακής Αρχής στην «τεχνοκρατική παλαιστινιακή επιτροπή», ακόμη και σε προσωπικότητες που σχετίζονται με αυτές. Σε όλους τόνους δηλώνει ότι δεν πρόκειται να ανεχτεί «ουδέτερη» δύναμη στην Γάζα και ότι η Χαμάς θα αφοπλιστεί και θα διαλυθεί «είτε με το καλό είτε με το άγριο» όπως είπε χαρακτηριστικά σε ομιλία του στην Κνεσέτ ο Νετανιάχου. Επιπλέον, από τον Νοέμβρη του 2024 οπότε και επιβλήθηκε εκεχειρία στον Λίβανο το Ισραήλ την έχει παραβιάσει χιλιάδες φορές ενώ ο ισραηλινός στρατός παραμένει στη Συρία στην οποία εισέβαλε πέρσι τον ίδιο μήνα.
«Λευκός καπνός» για τη δεύτερη φάση της εκεχειρίας δεν βγήκε ούτε από τη συνάντηση Νετανιάχου-Τραμπ στις 29/12 στην Ουάσιγκτον.
Η Αντίσταση είναι εδώ
Η Παλαιστινιακή Αντίσταση βάζει τους δικούς της όρους για την εφαρμογή του οποιουδήποτε σχεδίου. Σε κοινή τους δήλωση η Χαμάς και οι υπόλοιπες παλαιστινιακές οργανώσεις στη Γάζα έχουν απορρίψει το ψήφισμα του ΟΗΕ τονίζοντας ότι «επιβάλλει έναν διεθνή μηχανισμό κηδεμονίας στη Λωρίδα της Γάζας, τον οποίο ο λαός και όλα του τα μέρη απορρίπτουν. Η ανάθεση καθηκόντων και ρόλων στη διεθνή δύναμη εντός της Λωρίδας της Γάζας, συμπεριλαμβανομένου του αφοπλισμού της αντίστασης, σημαίνει ότι αυτή η δύναμη στερείται ουδετερότητας και μετατρέπεται σε όργανο της κατοχής».4
Οι οργανώσεις επιμένουν ότι οποιαδήποτε διεθνής δύναμη θα πρέπει να αναπτυχθεί μόνο στα σύνορα, για την παρακολούθηση της κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στις αντίπαλες δυνάμεις και όχι εντός της Γάζας με ρόλο εσωτερικής αστυνόμευσης/αφοπλισμού. Με δήλωσή του στα μέσα Δεκέμβρη ο Χαλίλ αλ-Χάγια, επικεφαλής της Χαμάς στη Γάζα, δήλωσε ότι «η έναρξη της δεύτερης φάσης της εκεχειρίας αποτελεί προτεραιότητα» για την οργάνωση αλλά «το έργο των διεθνών δυνάμεων πρέπει να περιορίζεται στη διατήρηση της εκεχειρίας και στον διαχωρισμό των δύο πλευρών στα σύνορα της Λωρίδας». Τόνισε ότι «η αντίσταση και τα όπλα της είναι ένα νόμιμο δικαίωμα που προκύπτει από τους διεθνείς κανόνες ενάντια στην κατοχή». Η Χαμάς δηλώνει ότι θα αποδεχτεί αφοπλισμό παρά μόνο στο πλάισιο ενδοπαλαιστινιακής συνεννόησης εφόσον σταματήσει η κατοχή.
Οι δύο μήνες της εκεχειρίας ανέδειξαν ότι η Παλαιστινιακή Αντίσταση παραμένει ζωντανή. Με τα πενιχρά της μέσα, με τσακισμένους τους μηχανισμούς της, προσπαθώντας να αναστηλώσει ό,τι μπορεί από την καταστροφή, κουμάντο, τουλάχιστον στο μισό της Γάζας όπου βρίσκεται η πλειοψηφία του πληθυσμού, εξακολουθεί να κάνει η αντίσταση –όχι ο Νετανιάχου και ο Τραμπ. Ο δεύτερος αναγκάστηκε να διαπραγματεύεται μαζί της μέσω των διαμεσολαβητών του και να αποδεχτεί επί του πεδίου ότι μέχρι να προχωρήσει το σχέδιο αφοπλισμού, η Παλαιστινιακή Αντίσταση κρατάει τα όπλα της και διοικεί την Γάζα.
Ζωντανή παραμένει και η στήριξή του παλαιστινιακού λαού σε αυτήν, παρόλα τα δεινά. Σε δημοσκόπηση που πραγματοποίησε σε Γάζα και Δυτική Όχθη το Παλαιστινιακό Κέντρο Πολιτικής και Έρευνας (PCPSR) ανάμεσα στις 22 και 25 Οκτωβρίου 2025 περίπου το 70% των Παλαιστινίων δηλώνουν ότι αντιτίθενται σθεναρά στον αφοπλισμό, ακόμη και αν αυτό σημαίνει την επανέναρξη των ισραηλινών επιθέσεων, με την αντίθεση μάλιστα να είναι ισχυρότερη στη Δυτική Όχθη.5 Ο σχεδιασμός του Ισραήλ να βρει «συνεργάτες» στη Γάζα δέχτηκε ένα ισχυρό πλήγμα μετά τον θάνατο του «οπλαρχηγού» δωσίλογου Γιασέρ Αμπού Σαμπάμπ σε συμπλοκή κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας. Η φυλή αλ-Ταραμπίν στην οποία ανήκε, δήλωσε ότι «στέκεται στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού και της αντίστασης», «αποκήρυξε όσους συνεργάστηκαν με το Ισραήλ» και χαρακτήρισε τον θάνατο του Αμπού Σαμπάμπ ως «το τελικό κεφάλαιο μιας μαύρης σελίδας».
Το πόσο πρόβλημα δημιουργεί στο σχέδιο Τραμπ όλο αυτό το πλέγμα των αντιθέσεων που γεννάει η αντοχή και επιμονή της Παλαιστινιακής Αντίστασης φαίνεται από το εξής: Προκειμένου να παρακάμψει το αγκάθι του αφοπλισμού, το αμερικανικό επιτελείο μελετάει ήδη εναλλακτικό σχέδιο για «διχοτόμηση» της Γάζας με την «ανοικοδόμηση» να ξεκινάει μόνο στην περιοχή που ελέγχει το Ισραήλ ελπίζοντας ότι οι Παλαιστίνιοι, που θα παραμένουν αποκλεισμένοι στην υπόλοιπη Γάζα, αργά ή γρήγορα θα λυγίσουν και οι παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις θα αποδυναμωθούν.
Η Ελλάδα με το Ισραήλ και όπως το Ισραήλ
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, συνεχίζοντας στη γραμμή στήριξης του Ισραήλ που κράτησε καθ’ όλη τη διάρκεια του διετούς γενοκτονικού πολέμου, βαθαίνει την ελληνική εμπλοκή σε όλα τα επίπεδα.
Στις 22 Δεκεμβρίου, ο Μητσοτάκης και ο πρόεδρος της Κύπρου Χριστοδουλίδης συναντήθηκαν στο Τελ Αβίβ με τον Νετανιάχου στο πλαίσιο της τριμερούς Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για να επικυρώσουν την κλιμάκωση της ενεργειακής, εξοπλιστικής και στρατιωτικής συνεργασίας τους στην Ανατολική Μεσόγειο και να συζητήσουν τη συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου στη στρατιωτική δύναμη «σταθεροποίησης» ISF στη Γάζα. Η ελληνική και κυπριακή συμμετοχή είναι ζητούμενο από τον Νετανιάχου μέσα στο πλαίσιο των παζαριών που γίνονται με τον Τραμπ σχετικά με το ποιες χώρες θα συνδράμουν στην ISF γιατί πολύ απλά είναι οι πιο πιστοί του σύμμαχοι.
Οι δηλώσεις των υπουργών των κυβερνήσεων Μητσοτάκη-Χριστοδουλίδη έδειξαν απροκάλυπτα τον σάπιο ρόλο που θέλουν να παίξουν στη Γάζα. Από την Ντόχα στο Κατάρ όπου ο ο υπ.Εξ. της Ελλάδας Γεραπετρίτης συμμετείχε στα σχετικά παζάρια δήλωσε: «Σχεδιάζουμε να συμμετάσχουμε στο μέλλον της Γάζας. Θεωρούμε ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε τόσο στα ανθρωπιστικά ζητήματα όσο και στην ανοικοδόμηση και, ενδεχομένως, στις δυνάμεις σταθεροποίησης. Οραματιζόμαστε το Ισραήλ να ζει με ειρήνη και ασφάλεια δίπλα στους Παλαιστίνιους. Η Ελλάδα είναι στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ. Έχουμε μια μοναδική στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ...».
Στην πράξη η «μοναδική στρατηγική συμμαχία» προχωράει σε όλους τους τομείς. Στις αρχές Δεκέμβρη, η Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής ενέκρινε σε κλειστή της συνεδρίαση την εισήγηση της κυβέρνησης για αγορά του ισραηλινού πυραυλικού συστήματος PULS. Όπως σημείωσε το BDS Greece6: «Το PULS (Precise & Universal Launching System) είναι ένα επιθετικό πυραυλικό όπλο της αιματοβαμμένης ισραηλινής εταιρείας Elbit Systems, με δυνατότητα εκτόξευσης διαφόρων τύπων πυρομαχικών από ρουκέτες μεσαίου βεληνεκούς ως βαλλιστικά βλήματα μεγάλης ακτίνας (έως και 300 χλμ). Η δε νέα έκδοση βλημάτων προβλέπει βεληνεκές μεγαλύτερο των 300 χλμ ως 500 χλμ και επιτρέπει στρατηγικά πλήγματα». Ταυτόχρονα η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωράει το 12ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα-μαμούθ ύψους 25 δισ ευρώ προχωρώντας τα σχέδια του ισραηλινής κατασκευής αντιαεροπορικού «θόλου» που δεν θα αφορά μόνο το Αιγαίο αλλά ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο με κόστος πάνω από 3 δισ. ευρώ.
Οι εξοπλισμοί είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι η στρατιωτικοποίηση που θέλει να επιβάλει ο Δένδιας (δηλώνοντας μάλιστα τη στενοχώρια του γιατί «σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή») με το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στη Βουλή για κοψίματα αναβολών και άλλες διατάξεις -φτάνοντας στο σημείο να ανοίγει το παράθυρο για υποχρεωτική στράτευση των γυναικών «όταν και αν απαιτηθεί».
Η εμπλοκή αφορά και τον Λίβανο. Στη συνάντηση που είχε τον Δεκέμβρη στην Αθήνα ο Δένδιας με τον ομόλογό του Υπουργό Άμυνας του Λιβάνου αποκάλυψε ότι: «έχουμε συμφωνήσει να χαρίσουμε στον Λίβανο μια σειρά από τεθωρακισμένα οχήματα, όπως επίσης και οχήματα μεταφοράς. Είναι έτοιμα ήδη, ελληνικό αρματαγωγό θα τα μεταφέρει στη Βηρυτό τις αμέσως προσεχείς μέρες» με στόχο τον «αφοπλισμό ομάδων που αποτελούν παράγοντες ανασφάλειας για τον Λίβανο». Και πρόσθεσε «ότι είμαστε έτοιμοι, αν ο Λίβανος το θελήσει να συνεχίσουμε την παρουσία μας στη θαλάσσια αυτή περιοχή».7 Πρόκειται για άμεση εμπλοκή και έμπρακτη βοήθεια στον σχεδιασμό των ΗΠΑ να αφοπλίσουν την Χεζμπολάχ απειλώντας με νέο εμφύλιο στον Λίβανο για να διασφαλίσουν τα νώτα του Ισραήλ.
Συνολικότερα, η συνεργασία ΗΠΑ-Ελλάδας βαθαίνει με δύο τρόπους. Ο πρώτος αφορά τον «άξονα 3+1» (δηλαδή τον άξονα συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ υπό την σκέπη των ΗΠΑ) ως έναν δεύτερο πυλώνα υποστήριξης του Ισραήλ δίπλα στις προσπάθειες επανεκκίνησης των Συμφωνιών του Αβραάμ. Και ο δεύτερος, της μετατροπής της Ελλάδας σε μια απέραντη αμερικανική βάση-ορμητήριο από την οποία οι ΗΠΑ θα μπορούν να επιβάλουν τη στρατιωτική τους ισχύ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή.
Εδώ και αρκετό καιρό οι ΗΠΑ συζητάνε με την κυβέρνηση Μητσοτάκη τη δημιουργία νέων υποστηρικτικών βάσεων γιατί η Σούδα δεν τους είναι αρκετή. Το περασμένο καλοκαίρι, υποψήφια σημεία τα οποία αναφέρονταν σε διάφορα δημοσιεύματα ήταν η Σκύρος, η Αλεξανδρούπολη, η ανατολική Θεσσαλονίκη, o Βόλος. Στα τέλη Νοέμβρη, η κυβέρνηση ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες -παρουσία της αμερικανίδας πρέσβη Γκιλφόιλ- τη νέα συμφωνία με τις ΗΠΑ, με την οποία «η ευρύτερη περιοχή στα ναυπηγεία της Ελευσίνας θα εξελιχθεί σε μεγάλο αναπτυξιακό κέντρο, με λιμενικές, εμπορικές, μεταφορικές, ενεργειακές και αμυντικές δραστηριότητες».
Όπως σημείωνε ο Κώστας Πολύδωρος στην Εργατική Αλληλεγγύη8: «Το σχέδιο αυτό δεν αποτελεί απλά μία εμπορική συμφωνία. Ο Μητσοτάκης μετατρέπει για χάρη του Τραμπ την Ελευσίνα σε νέα Σούδα στο πλαίσιο της πολεμικής οικονομίας. Παραχωρεί 400 στρέμματα στην Ελευσίνα, υπόσχεται σιδηροδρομική πρόσβαση στο νέο λιμάνι, και μετατρέπει την Ελευσίνα σε βάση εξυπηρέτησης πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ –με fast track νομοθετική ρύθμιση για την επέκταση των δραστηριοτήτων της αμερικανικών συμφερόντων ONEX στην οποία η κυβέρνηση της ΝΔ το 2022 είχε χαρίσει τα Ναυπηγεία Ελευσίνας».
Δεν θα σταθούμε εδώ στην ενεργειακή και οικονομική διάσταση της συμφωνίας με την οποία οι ΗΠΑ επιδιώκουν να μπουν σφήνα στο λιμάνι της Cosco στον Πειραιά και ταυτόχρονα να τη μετατρέψουν σε κόμβο «ενός ισχυρού ενεργειακού διαδρόμου LNG που θα συνδέει την Ελλάδα με την ευρωπαϊκή αγορά» στο πλαίσιο της απεξάρτησης από το φυσικό αέριο της Ρωσίας. Ο σχεδιασμός είναι και στρατιωτικός: Τα Ναυπηγεία και το λιμάνι, υπό την ΟΝΕΧ, προβλέπεται ρητά ότι θα εξυπηρετούν «αμυντικές δραστηριότητες» δηλαδή να φτιάχνουν, να επισκευάζουν και να εξοπλίζουν πολεμικά πλοία και να μεταφέρουν πολεμικό υλικό.
Η ιδέα το λιμάνι της Ελευσίνας να γίνει νέα Σούδα έχει παρελθόν. Η Ελευσίνα υπήρξε ναυτική αμερικάνικη βάση από το 1973 ως το 1975 οπότε και σταμάτησε μετά την προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.
Tο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας, όπως και άλλα στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται από την αμερικανική πολεμική αεροπορία. Τον Οκτώβρη του 2023, το αεροδρόμιο είχε γεμίσει από αμερικανικά μεταγωγικά και ιπτάμενα τάνκερ για το Ισραήλ.
H κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει γη και ύδωρ στις ΗΠΑ προσδοκώντας ότι θα βρεθεί «από πάνω» στον ανταγωνισμό με την Τουρκία. Θεωρεί ότι η συνεργασία με το Ισραήλ της δίνει ένα παραπάνω αβαντάζ σε αυτόν τον επικίνδυνο ανταγωνισμό για τα «κυριαρχικά δικαιώματά» τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Λίγες μέρες πριν τη συνάντηση των αρχηγών κρατών στο Τελ Αβίβ, προηγήθηκε συνάντηση στην Κύπρο ανάμεσα «στον διοικητή της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας, Tomer Bar και ανώτερους αξιωματικούς της ελληνικής και της κυπριακής πολεμικής αεροπορίας σε μια συνάντηση που πιστεύεται ότι είχε ως στόχο τον περιορισμό της επιρροής της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο» ανέφερε η ισραηλινή κρατική τηλεόραση Kan 11.9
Το «εθνικό συμφέρον» που επικαλείται ο Μητσοτάκης για να δικαιολογήσει τη συνενοχή του στην εθνοκάθαρση/γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα, δεν είναι τίποτε άλλο από τα ολοένα και περισσότερο επεκτατικά συμφέροντα του ελληνικού καπιταλισμού, των εφοπλιστών, της πολεμικής βιομηχανίας, των εξορυκτικών και κατασκευαστικών εταιριών που όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο Δένδιας: «δεν είναι συμφέροντα που ορίζονται από τα στενά γεωγραφικά της σύνορα… Η Ελλάδα έχει πλέον άμεσα συμφέροντα πέραν και των στενών συνόρων της...».10
Ο ρόλος της Αριστεράς δεν είναι να υπερασπίζεται τα «κυριαρχικά δικαιώματα» του ελληνικού καπιταλισμού απέναντι σε αυτά του τουρκικού καπιταλισμού. Το βάθεμα της συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ που πολεμάει ταυτόχρονα «σε εφτά μέτωπα» όπως καυχιόταν ο Νετανιάχου δεν φέρνει πιο κοντά «ειρήνη και σταθερότητα» στην περιοχή.
Το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και τα συνδικάτα πρέπει να επιβάλει ότι αυτά τα σχέδια θα μείνουν στα χαρτιά, απαιτώντας: Κανένας φαντάρος στην Γάζα και στη Μέση Ανατολή. Να σταματήσει η ελληνική συνεργασία με το Ισραήλ. Λεφτά για Υγεία, Παιδεία, μισθούς, συντάξεις, όχι για εξοπλισμούς. Να κλείσει η βάση της Σούδας -και να μην ανοίξει καμιά άλλη.
Δυναμώνουμε το αντιπολεμικό κίνημα στο πλευρό της Παλαιστινιακής Αντίστασης
Ο ρόλος του κινήματος αλληλεγγύης σε «Ανατολή» και «Δύση» ήταν καταλύτης στην αναδίπλωση Τραμπ -από τις πιέσεις τον Γενάρη του 2025 στα αραβικά καθεστώτα να «πάρουν κόσμο», δηλαδή εκτοπισμένους Παλαιστίνιους, στην «εκεχειρία» τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου. Την ίδια ακριβώς περίοδο, η παγκόσμια κατακραυγή κορυφωνόταν με τα γκάλοπ στις ΗΠΑ να δείχνουν ακόμη και ρεπουμπλικάνους οπαδούς του Τραμπ να τάσσονται υπέρ του τερματισμού του πολέμου. Γενικές απεργίες για την Παλαιστίνη ξεσπούσαν στη Μεσόγειο ενώ νέοι στόλοι αλληλεγγύης ετοιμάζονταν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ προχώρησε τελικά στην «εκεχειρία» στη Γάζα.
Η «εκεχειρία» δεν σήμανε το τέλος του παγκόσμιου ξεσηκωμού. Το κίνημα αλληλεγγύης είναι εδώ. Αυτό φάνηκε στη διεθνή μέρα δράσης της 29ης Νοεμβρίου όταν εκατομμύρια άνθρωποι ξαναβγήκαν ταυτόχρονα στους δρόμους σε όλο τον πλανήτη. Δεκάδες συλλαλητήρια έγιναν στην Ευρώπη, 13 στις ΗΠΑ και τον Καναδά, 12 στην Βραζιλία. Στο Ισπανικό κράτος έγιναν διαδηλώσεις σε 40 πόλεις, οι μεγαλύτερες από αυτές στη Μαδρίτη και στη Βαρκελώνη. Στην Ελλάδα, μετά από το κάλεσμα της Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδας, της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο-Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, του March to Gaza, στις 29/11 πραγματοποιήθηκαν μεγάλα συλλαλητήρια στην Αθήνα και άλλες πόλεις. Συνεχίστηκαν οι συγκεντρώσεις στα λιμάνια μποϊκοτάροντας το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris ενώ συλλαλητήριο μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου και πολλών σωματείων πραγματοποιήθηκε στην Ελευσίνα κόντρα στη συμφωνία Ελλάδας-ΗΠΑ.
Το κύμα των απεργιών αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη –που ξεκίνησε στις 22/09 και 3/10 του περασμένου χρόνου στην Ιταλία- συνεχίστηκε και μετά την κήρυξη της εκεχειρίας: Στις 10/10 είχαμε την απεργία αλληλεγγύης στην Ελλάδα, στις 15/10 είχαμε την απεργία αλληλεγγύης στην Ισπανία, στις 28/11 νέα απεργία με 50 συγκεντρώσεις στην Ιταλία ενάντια στον προϋπολογισμό λιτότητας και πολέμου της Μελόνι –και την ίδια μέρα απεργία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη στο Όσλο στη Νορβηγία.
Οι απεργίες συνοδεύτηκαν ξανά από αποκλεισμούς. Τα λιμάνια στο Λιβόρνο, τη Γένοβα και άλλες πόλεις της Ιταλίας έκλεισαν επίσης. Αλλού οι απεργοί στόχευσαν τη Leonardo, τη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής όπλων στην Ιταλία. Στην Τεργέστη, εκατοντάδες άνθρωποι μπλόκαραν τον δρόμο που οδηγεί στις εγκαταστάσεις της. Στην Τεσέρα της Βενετίας, η αστυνομία επιτέθηκε με κανόνια νερού στους διαδηλωτές που μπλόκαραν άλλο εργοστάσιο της εταιρίας. Στη Βρετανία και την Ιρλανδία συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις στο πλευρό και των φυλακισμένων και κατηγορούμενων για τρομοκρατία αγωνιστών/ριών της Palestine Action που πραγματοποιούσαν απεργία πείνας στις βρετανικές φυλακές.
Ήδη το κίνημα αλληλεγγύης διεθνώς και στην Ελλάδα συντονίζεται για συμμετοχή στην επόμενη μέρα διεθνούς δράσης στις 6 Φλεβάρη οπότε οι λιμενεργάτες σε όλη την Ευρώπη και τη Μεσόγειο προχωρούν σε απεργία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Ταυτόχρονα, ετοιμάζεται νέα διαδήλωση στην Ελευσίνα όπου τα συνδικάτα έχουν ανακοινώσει ότι θα προχωρήσουν σε απεργία ενάντια στη συμφωνία ΗΠΑ-Ελλάδας για το λιμάνι.
Τον Νοέμβριο πραγματοποιήθηκαν δύο ακόμη πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση του διεθνούς συντονισμού. Στις 26 Νοέμβρη 2025 μετά από κάλεσμα της οργάνωσης University and College Workers for Palestine πραγματοποιήθηκε διεθνής συνάντηση με θέμα «Μπλοκάρετε τα πάντα, παντού» με στόχο τον διεθνή συντονισμό του εργατικού κινήματος στο πλευρό της Παλαιστινιακής αντίστασης.
Το παρών έδωσαν συνδικαλιστές και συνδικάτα από τη Δυτική Όχθη, τα si Cobas στην Ιταλία, το Κίνημα Αλληλεγγύης στην Αίγυπτο, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιρλανδία, τη Βρετανία, τη Νιγηρία, τη Ν. Κορέα, την Αργεντινή, την Αυστραλία, τη Νορβηγία και άλλα σημεία που κατέληξαν σε ανοιχτή σε υπογραφές κοινή δήλωση.11 Ενώ δεκάδες οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς από Αργεντινή, Βρετανία, Ελλάδα, Ιταλία, Περού, Τουρκία, Χιλή, Μεξικό, Καναδά, Μποτσουάνα, Αυστρία, Ισπανία, Πολωνία, Συρία, Αυστραλία, Νιγηρία, Τσεχία, Βραζιλία, ΗΠΑ και Νότιο Κορέα δημοσίευσαν Διεθνή Διακήρυξη Αλληλεγγύης12 στην οποία δηλώνεται η ανάγκη συνέχισης του αγώνα «περισσότερο από ποτέ, στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού και της αντίστασης, για μια Παλαιστίνη ελεύθερη από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, για την επαναστατική ενότητα των λαών, για μια Μέση Ανατολή ελεύθερη από την καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική κυριαρχία».
Το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη μπαίνει στο 2026 έχοντας πετύχει τρία σημαντικά προχωρήματα που χρειάζεται να συνεχίσει.
Το πρώτο είναι η ακόμη πιο ενεργή συμμετοχή των συνδικάτων και της οργανωμένης εργατικής τάξης στο κίνημα αλληλεγγύης με στόχο τη συνέχιση των απεργιών στο πλευρό της Παλαιστίνης. Αυτό που αναδείχτηκε περίτρανα από την εμπειρία του φθινοπώρου του 2025 είναι η δύναμη της εργατικής τάξης να κάνει πράξη τα μποϊκοτάζ και τους αποκλεισμούς στα ισραηλινά συμφέροντα. Να ξεσηκώνει ευρύτερες μάζες στο πλευρό της Παλαιστίνης. Να συνδέει τα αιτήματα ενάντια στη λιτότητα, τον αυταρχισμό, τον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία με τα αιτήματα ενάντια στον πόλεμο, τους εξοπλισμούς και τις συνεργασίες με το Ισραήλ. Και με τις γενικές της απεργίες να απειλεί τις ίδιες τις κυβερνήσεις στηρίγματα του Ισραήλ από την Τυνησία μέχρι την Ιταλία. Η ανατροπή της Μελόνι, του Μητσοτάκη, του Στάρμερ, του Σαγιέντ στην Τυνησία, του Σίσι στην Αίγυπτο ή του Αμπντάλα στην Ιορδανία, μαζί με τις πολιτικές τους που κάνουν πλάτες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, είναι η καλύτερη βοήθεια προς την Παλαιστινιακή αντίσταση.
Το δεύτερο είναι η συνέχιση του παγκόσμιου συντονισμού του κινήματος αλληλεγγύης. Οι διεθνείς συναντήσεις των συνδικάτων των λιμενεργατών που έγιναν στη Γένοβα τον περασμένο Σεπτέμβρη στο πλευρό της Παλαιστίνης, ο συντονισμός των March to Gaza, Freedom Flotilla Coalition και Sumud Caravan που αποφάσισε την αποστολή του Global Sumud Flotilla, στα γραφεία του συνδικάτου UGTT στην Τύνιδα τον Ιούνη, έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην κλιμάκωση του κινήματος αλληλεγγύης. Αυτά τα βήματα πρέπει να συνεχίσουν.
Το τρίτο προχώρημα αφορά το ξεκαθάρισμα πάνω στην προοπτική καθώς, κατά τη διάρκεια του διετή αγώνα, ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια του κινήματος ριζοσπαστικοποιήθηκαν από τις «ίσες αποστάσεις» και το γενικό αίτημα για «ειρήνη» στην υποστήριξη της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Αυτή η συζήτηση χρειάζεται να συνεχίσει και να ανοίξει ακόμη περισσότερο μέσα στο κίνημα αλληλεγγύης, την Αριστερά, σε κάθε συνδικάτο και φοιτητικό σύλλογο.
Απέναντι στο κατοχικό κράτος-απαρτχάιντ του Ισραήλ που παραμένει προσηλωμένο στο στόχο εθνοκάθαρσης/γενοκτονίας στην Παλαιστίνη και σε ένα μεγάλο Ισραήλ από τον Ιορδάνη ως τη Μεσόγειο, με τις πλάτες των συμμάχων του, η λύση για το παλαιστινιακό δεν βρίσκεται στη επιστροφή στις «Συμφωνίες του Όσλο» ή στη «λύση δύο κρατών στα σύνορα του 1967». Είναι το αίτημα των διαδηλωτών-ριων σε όλο τον κόσμο για ένα παλαιστινιακό κράτος «από τον Ιορδάνη ως τη Μεσόγειο» στο οποίο να μπορούν να ζουν ισότιμα Παλαιστίνιοι, Εβραίοι, Χριστιανοί και όλοι οι κάτοικοι της Παλαιστίνης ανεξαρτήτως θρησκείας, φύλου, εθνικότητας και φυλής.
Σημειώσεις
1. «Συνοπτική εκτέλεση δύο Παλαιστινίων στην Τζενίν – Ο ΟΗΕ ζητεί σε βάθος έρευνα», Καθημερινή https://www.kathimerini.gr/world/563946508/synoptiki-ektelesi-dyo-palaistinion-stin-tzenin-o-oie-zitei-se-vathos-ereyna/
2. https://www.theguardian.com/world/2025/dec/11/i-used-to-report-from-the-west-bank-twenty-years-after-my-last-visit-i-was-shocked-by-how-much-worse-it-is-today
3. https://www.axios.com/2025/12/15/israel-violate-ceasefire-gaza-strike-trump
4. https://www.aljazeera.com/news/2025/11/18/hamas-gaza-factions-say-un-resolution-undermines-national-will
5. https://www.middleeasteye.net/news/overwhelming-majority-palestinians-oppose-hamas-disarmament-poll-finds
6. Ελλάδα κάνει άλλο ένα βήμα συνενοχής https://tinyurl.com/42x4uenc
7. https://www.mod.mil.gr/synantisi-yetha-nikoy-dendia-ton-ypoyrgo-ethnikis-amynas-livanoy-michel/
8. H Eλευσίνα δεν θα γίνει ορμητήριο πολέμου, Εργατική Αλληλεγγύη νο1699 https://ergatiki.gr/article.php?id=37437
9. https://tinyurl.com/387jh5dp
10. https://www.mod.mil.gr/syzitisi-yetha-n-dendia-ton-proedro-idis-kathigiti-k-yfanti/
11. Joint Statement from the International Trade-Union Meeting for Palestine, (https://tinyurl.com/yd2jp7ap).)
12. Παλαιστίνη: Διεθνής Διακήρυξη Αλληλεγγύης (https://ergatiki.gr/article.php?id=37401&issue=1698)