Βιβλιοκριτική: Χειρόγραφα 1944-1947 - Από τη Θεσσαλονίκη στο Ζόντερκομάντο του Άουσβιτς
Χειρόγραφα 1944-1947Από τη Θεσσαλονίκη στο Ζόντερκομάντο του ΆουσβιτςΜαρσέλ Νατζαρή Τιμή 14,84 ευρώ, 240 σελίδεςΕκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2018   Η έκδοση πρόσφατα των χειρόγραφων 1944-1947 του Ελληνοεβραίου Μαρσέλ Νατζαρή από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια, είναι μία ακόμη πολύτιμη μαρτυρία από το κολαστήριο του Άουσβιτς, η &omicro...
Απάντηση στον αντισημιτισμό
  Ο Μωυσής Λίτσης γράφει για το βιβλίο του Αμπράμ Λεόν “Το Εβραϊκό ζήτημα” και τη σημασία του σήμερα   Γνωρίζουμε πολύ καλά το λίβελο περί «εβραιομπολσεβικισμού» που χρησιμοποίησαν οι ναζί και οι φασίστες προκειμένου να χύσουν το δηλητήριο του αντισημιτισμού στις μάζες, που είχαν αρχίσει ν&a...
Kραχ - Πού πάει ο καπιταλισμός;
H ύφεση κτυπά την μητρόπολη του καπιταλισμού, τις ΗΠΑ-  Πώς τα παιχνίδια των τραπεζών με την στέγη μεταμορφώθηκαν σε βόμβα που απειλεί τα θεμέλια του συστήματος. H xειρότερη πιστωτική κρίση από την δεκαετία του ’80. Γράφει ο Μωυσής Λίτσης*. Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την παγκόσμια οικονομία, για να παραφράσουμ&...
Ευχολόγια για το τέλος της κρίσης
Η κρίση του καπιταλισμού είναι ακόμα εδώ, γράφει ο Μωυσής Λίτσης, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» και ιδρυτικό μέλος των Financial Crimes.  Ένα χρόνο από την κατάρρευση της Lehman Brothers, η κρίση του καπιταλισμού είναι ακόμη εδώ: μαζική ανεργία, κατάρρευση του δολαρίου, έκρηξη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων   Η κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers πέρυσι τον Σεπτέμβριο έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ποιος να το φανταζόταν! Η τράπεζα μύθος που κυριαρχούσε στην Γουόλ Στριτ και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα κατέρρεε. Μαζί της κατέρρεε ολόκληρο το διεθνές τραπεζικό σύστημα και μαζί του πολλές από τις βεβαιότητες με τις οποίες πιπίλιζαν τα μυαλά του κόσμου οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, ζητώντας του να υποταχθεί στον μονόδρομο του νεοφιλελευθερισμού και της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Οι μέχρι χθες θιασώτες του τέλους της ιστορίας μιλούν οι ίδιοι ανοικτά πλέον για την μεγαλύτερη κρίση που γνωρίζει το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα από την εποχή του ’30. Αυτοί που έβριζαν από το πρωί μέχρι το βράδυ τον επάρατο «κρατισμό» και ανησυχούσαν για τα λεφτά των φορολογουμένων, κάθε φορά που γινόταν λόγος για την ανάγκη να παρέμβει το κράτος όταν έκλειναν προβληματικές επιχειρήσεις, έτρεχαν τώρα στην αγκαλιά του κράτους. Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ έσπευσαν να ενισχύσουν με δισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ το τραπεζικό σύστημα που κατέρρεε, «κρατικοποιώντας» το μεγαλύτερο τμήμα των τραπεζών. Οι «κρατικοποιήσεις» αυτές βέβαια δεν έχουν...
Σύγκρουση με τη «Διεθνή» των τραπεζιτών
Η συνεργασία ΕΕ-ΔΝΤ αποκάλυψε τον πραγματικό χαρακτήρα της. Ο Πάνος Γκαργκάνας εξηγεί γιατί η ρήξη πρέπει να είναι αντικαπιταλιστική.Εδώ και πολλά χρόνια οι πιο πολλοί εργαζόμενοι είχαν ελπίδες (ψεύτικες όπως αποδεικνύεται) ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα στο σκληρό πυρήνα της (Ευρωζώνη, οι χώρες με κοινό νόμισμα το Ευρώ), θα μεταφραστεί αργά ή γρήγορα σε «σύγκλιση» με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο για τους μισθούς, τις κοινωνικές παροχές και το βιοτικό επίπεδο γενικότερα. Η ατάκα «να γίνουμε ευρωπαίοι» ήταν το ψωμοτύρι κάθε φορά που οι κυβερνήσεις ήθελαν να εξασφαλίσουν τη συναίνεση για τα μέτρα που προσπαθούσαν να επιβάλουν.   Σήμερα, η σκληρή πραγματικότητα έρχεται να διαψεύσει με τον πιο άσχημο τρόπο αυτές τις αυταπάτες. Βρισκόμαστε στο σημείο όπου οι κυβερνήσεις και τα όργανα της ΕΕ δηλώνουν ανοιχτά ότι η συμμετοχή στην ευρωζώνη και η υπεράσπιση του ευρώ απαιτεί βαθιές περικοπές μισθών, άμεσα για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα και γενικότερα για τις χώρες που ονομάστηκαν PIGS. Η «τρόικα» επιτηρητών από την ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) που καταστρώνει μαζί με την ελληνική κυβέρνηση το πρόγραμμα περικοπών ως προϋπόθεση για τα δάνεια του κοινού μηχανισμού «στήριξης», βάζει πλώρη για «αποπληθωρισμό» μισθών 20-25%! Με άλλα λόγια, η ΕΕ συμπεριφέρεται σε ένα από τα 10 πρώτα μέλη της το ίδιο αν όχι χειρότερα όπως το ΔΝΤ απέναντι στις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Το ζήτημα της σύγκρουσης με αυτή την προοπτική...
Ελλάδα: η Lehman Brothers του ευρώ!
Γράφει ο Μωυσής Λίτσης, ιδρυτικό μέλος των Financial Crimes και δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία».Η ελληνική δημοσιονομική κρίση δεν είναι παρά ένα ακόμη επεισόδιο της κρίσης του καπιταλισμού που άρχισε με την κατάρρευση της Lehman Brothers. Μιας κρίσης που ανέδειξε όλη την παράνοια του συστήματος, τα παιχνίδια και τις ρεμούλες των μεγάλων τραπεζών(βλέπε Goldman Sachs) και την μεταξύ τους αλληλεξάρτηση, δημιουργώντας μία ακόμη παγκόσμια φούσκα: αυτήν του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους που αυτή τη φορά δεν κτυπά τους «υποανάπτυκτους» της Λατ. Αμερικής και της Ασίας αλλά τον αναπτυγμένο βορρά. Η ελληνική κρίση δεν οφείλεται απλά στην κακοδιαχείριση, τα ψέματα και τις αλχημείες των κυβερνήσεων Σημίτη, Καραμανλή και Παπανδρέου - όλες τους άλλωστε πιστοί υπηρέτες της «νέας» φάσης της καπιταλιστικής ανάπτυξης την δεκαετία του ΄90, του νεοφιλελευθερισμού. Έχει να κάνει με τις ίδιες τις δομές του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, την κυριαρχία των «αγορών» και τον γιγαντισμό των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, που πότε με την ασιατική κρίση, πότε με την Λατινική Αμερική, τη φούσκα dot.com και τελευταία με τα ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια υψηλού ρίσκου (subprime) στις ΗΠΑ, αναζητούσε διέξοδο για την δημιουργία νέων υπεραξιών σε χρόνο ρεκόρ. Η «ευημερία» και η ξέφρενη ανάπτυξη των αναπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών τα προηγούμενα χρόνια, δεν οφείλεται στην όποια παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα και επινοητικότητα, αλλά απλά στο γεγονός ότι από τη μια τα πραγματικά εισοδήματ...